Piše: Edwin M.
Christopher Nolan je još jednom dokazao da ne bira lakši put. Nakon oskarovskog uspjeha s Oppenheimerom, odlučio je ekranizirati jedno od najvažnijih književnih djela svih vremena – Homerovu Odiseju. Rezultat je spektakl koji spaja mitologiju, historiju i autorski prepoznatljiv stil, nudeći publici iskustvo koje se najbolje doživljava na najvećem mogućem platnu. Poslije filmova kao što su Interstellar, Oppenheimer, trilogija The Dark Knight i Inception, mislili smo da je Nolan dostigao svoj autorski zenit. Međutim, sa „Odisejom“ on je svoju karijeru podigao na jedan potpuno novi nivo.
U središtu priče je Odisej (Matt Damon), ratnik koji se nakon Trojanskog rata pokušava vratiti kući na Itaku. Njegovo desetogodišnje putovanje prepuno je iskušenja, čudovišta, bogova i moralnih dilema, ali Nolan ovu priču ne tretira kao klasičnu avanturu. Umjesto toga, fokus stavlja na psihologiju čovjeka kojeg progone posljedice rata, vlastite odluke i osjećaj krivice.
Matt Damon pruža jednu od najboljih izvedbi svoje karijere. Njegov Odisej nije nepobjedivi heroj, već iscrpljen čovjek koji se bori sa sudbinom i samim sobom. Impresivna glumačka postava dodatno podiže kvalitet filma, a Robert Pattinson, Anne Hathaway i Tom Holland ostavljaju snažan utisak u svojim ulogama, iako je jasno da je cijela priča podređena Damonovom liku.
Vizuelno, Odiseja predstavlja pravo filmsko čudo. Nolan je film snimio u potpunosti IMAX 70 kamerama, a svaki kadar izgleda monumentalno. Morski pejzaži, oluje, drevni gradovi i mitska bića djeluju uvjerljivo upravo zato što režiser, kao i uvijek, prednost daje praktičnim efektima nad pretjeranim oslanjanjem na kompjutersku grafiku. Radi autentičnost autor je po cijelom svijetu traźio odgovarajuće lokacije ne gradeći kulise i scenografije. Film je sniman u Maroku, Malti, SAD, Italiji,Grčkoj,Škotskoj i Islandu. Zbog toga film ima rijetko viđenu autentičnost i osjećaj veličine.
Ludwig Göransson još jednom potvrđuje da je među najboljim filmskim kompozitorima današnjice. Njegova muzika ne pokušava dominirati scenama, već ih nadopunjuje, stvarajući osjećaj epske avanture, ali i intimne drame.
Ipak, priznajemo film nije bez mana. Trajanje od gotovo tri sata zahtijeva strpljenje gledalaca, a Nolanova sklonost nelinearnom pripovijedanju i povremenom preskakanju između vremenskih perioda mogla bi zbuniti dio publike. To preskakanje i flešbekovi tjeraju gledaoca na konstantnu koncentraciju tokom gledanja filma.Ljubitelji klasične Homerove verzije koju smo čitali također bi mogli zamjeriti određena odstupanja od izvornog epa, jer se režiser odlučio za vlastitu interpretaciju umjesto doslovne ekranizacije klasičnog djela. Upravo su ta odstupanja izazvala rasprave među dijelom kritike i stručnjaka za antičku književnost, iako je većina ocijenila da film funkcionira kao samostalno umjetničko djelo.
Prve reakcije kritičara bile su gotovo jednoglasno pozitivne što se pokazalo i na blagajnama jer je oborio rekorde u rezervaciji ulaznica i prije prikazivanja. Brojni ugledni filmski novinari opisali su Odiseju kao jedan od najboljih Nolanovih filmova, hvaleći ambicioznu režiju, tehničku izvedbu i emocionalnu snagu priče. Posebne pohvale dobili su Matt Damon i način na koji je epska poema prilagođena savremenoj publici.
Želimo reći da Odiseja nije film koji želi svima ugoditi. To je grandiozno, zahtjevno i vizuelno fascinantno ostvarenje koje traži punu pažnju gledatelja. Oni koji očekuju jednostavan avanturistički spektakl možda će ostati iznenađeni, ali će ljubitelji Nolanovog filmskog izraza dobiti upravo ono što priželjkuju – inteligentan, emocionalan i tehnički impresivan film koji potvrđuje zašto se Christopher Nolan danas smatra jednim od najvažnijih autora modernog vremena.
Film Odiseja je već postavio nove rekorde i nove standarde u snimanju i projekciji filmova na vama je da pogledate i otkrijete zašto a do tad…
Vidimo se u kinu…
